Glibberen in de Achterhoek

Uitdagende hardloopparcoursen spreken mij altijd wel aan. Af en toe knallen op asfalt is mooi voor je p.r. lijstje maar het echte hardlopen is toch crossen, trailrunning of hoe je het ook allemaal wilt noemen. En zo stond ik vanmiddag aan de start in Vorden, in de Achterhoek. Twee weken geleden had ik met Wouter in Spijkenisse de marathon gelopen en na afloop kwam bij ons thuis het idee om op Tweede Kerstdag naar Huize Rouwhorst af te reizen, gezamenlijk een traininkje te doen op de Lochemse Berg en de Derde Kerstdag deel te nemen aan de 30ste Oudejaarscrossloop van de Vorden Rijwiel en Tourclub.

Bijna driehonderd lopers en loopsters meldden zich in de kantine van de locale voetbalclub voor een van de drie afstanden. De keuze was 5, 10 of 15km. Tachtig daarvan kozen voor de langste afstand. Ik had al wat gegoogled naar de uitslagen van vorige jaren en de snelste lopers eens nader bestudeerd. Met een zelfde bezetting als voorgaande jaren moest een plek bij de eerste vijf wel tot de mogelijkheden behoren.

Trainer!

Afgelopen dinsdag was de kogel definiteif door de kerk. Ik ga per 1 januari de groep “specialisatie lange afstanden” overnemen van Rens Hoogvliet. Rens is ruim veertig jaar trainer geweest bij CAV Energie en doe nu een stap terug. De groep bestaat uit de snelste lange afstandlopers van de vereniging. Misschien wel de beste groep van het afgelopen jaar in de regio en zelfs de omliggende regio’s. De getallen onder aan deze blog geven dat min of meer wel aan.
Het worden drukke tijden. Naast twee trainingen per week voor deze groep geef ik ook twee trainingen aan de oudste Mila (midden- en lange afstand) jeugd. Een groep met enthousiaste kinderen waarvan er diversen harder lopen dan ik. Een groep met potentie dus.

Marathonoverzicht Rijnmond

Aan het einde van het jaar is het altijd aardig om eens terug te kijken. Lijstjes maken is een populaire decemberbezigheid. Wie zijn dit jaar de snelste marathonlopers en -loopsters van de regio? De Atletiekunie heeft een regio-indeling die mogelijk voor de lezers van deze site iets te beperkt is. Op de site van de AU is de regio-indeling terug te vinden. Voor het gemak is in dit overzicht gekozen voor de Regio Rijnmond (Regio 9) en de direct aangrenzende regio’s Dordrecht, Zeeland, Zuid-Holland-Midden en Den Haag.

Welke conclusies mogen we dit jaar voorzichtig trekken? De snelste loper is Patrick Kwist van Rotterdam Atletiek. Met zijn indrukwekkende 2.27.01 tijdens de Amsterdam Marathon won hij tijdens het NK een bronzen medaille in de categorie Masters 40.
Snelste vrouw dit jaar was Marlies Overbeeke van PAC. Zij debuteerde tijdens het NK met 2.53.57.

De vereniging met de meeste mannen in de top Tien is CAV Energie uit Barendrecht. Bij de vrouwen is het PAC waar het hardst gelopen wordt.

De Top Tien Mannen

1. Patrick Kwist RA 2.27.01 Amsterdam 18 oktober
2. Niels Koole Dynamica 2.35.56 Apeldoorn 1 februari
3. Ron vd Berg AV Waterweg 2.37.46 Etten-Leur 25 oktober
4. Wim van Sparrentak Dynamica 2.41.42 Amsterdam 18 oktober
5. Aart-Peter Baan CAV Energie 2.42.20 Rotterdam 5 april
6. Pascal van Norden AV Gouda 2.42.34 Rotterdam 5 april
7. Maurice vd Velden CAV Energie 2.43.52 Spijkenisse 13 december
8. Ronnie Duinkerken De Kieviten 2.43.58 Eindhoven 11 oktober
9. Tom Werrelman CAV Energie 2.44.21 Hilvarenbeek 20 september
10. Gerard de Lange AV Waterweg 2.44.52 Etten-Leur 25 oktober

De Top Tien Vrouwen

1. Marlies Overbeeke PAC 2.53.57 Amsterdam 18 oktober
2. Julie Beukers De Kieviten 3.05.49 Leiden 17 mei
3. Anne Zijderveld LoopgroepPK 3.06.59 Rotterdam 5 april
4. Wilma van Onna PAC 3.08.25 Berlijn 20 september
5. Anita Joziasse AV’56 3.07.09 Amsterdam 18 oktober
6. Corina Voorn De Koplopers 3.10.03 Amsterdam 18 oktober
7. Winifred Broeder PAC 3.11.55 Rotterdam 5 april
8. Angela Koolmees ? 3.12.13 Rotterdam 5 april
9. Martine Lust Voorne Atletiek 3.12.49 Rotterdam 5 april
10. Janna Brand De Kieviten 3.14.10 Rotterdam 5 april

Om een idee te krijgen welke club in de regio nu de beste is als criterium gebruikt het aantal mannen onder de drie uur. Bij gelijke aantallen staat de club met de snelste totaaltijd bovenaan.

1. CAV Energie, 72. Olympus ‘70 7
3. Dynamica 6
4. Rotterdam Atletiek 4
5. PAC 4
6. Delta Sport 3
7. De Kieviten 3
8. AV Waterweg 2
9. AV Passaat 2
10. AV Gouda 2

Bij de dames is een Top Drie gemaakt op basis van de tijden onder de drieënhalf uur.

1. PAC 4
2. Haag Atletiek 3
3. De Kieviten 2

Alle tijden zijn brutotijden. Mochten er opmerkingen of aanvullingen zijn dan graag reageren!

Het afscheid van een lange afstandloper

De titel van de weblog is normaal gesproken het laatst waar ik aan ga denken als ik een blog schrijf. Nu speelde de titel al door mijn hoofd tijdens de marathon van Spijkenisse. De eerste die in mij opkwam, zo rond het 22 km punt, was: “De Boer op z’n retour”. “Roemloos einde”, even na de 27 km, was weer wat te pathetisch. Claudia Pechstein, die heeft een roemloos einde, of het gespartel van Butter tijdens het EK cross, maar niet een eenvoudige hardloper die op een gure zondagmiddag door de polder sjokt. Na een kilometertje of dertig dacht ik echter dat het best wel leuk is: hardlopen in vijf minuten per kilometer, even een minuutje stoppen bij de verzorging om een bakje thee te drinken. Ik had een modus gevonden om mijn afscheid als ambitieuze hardloper te vieren. Voorlopig zijn er geen plannen om een sub-drie uur marathon te lopen.

Een marathon lopen op dat niveau, met mijn beperkte talent, kost nu te veel tijd en energie. Energie die ik in andere zaken ga stoppen. Wat ik eigenlijk al een tijdje aan het doen ben. De honderd kilometer van Winschoten was eigenlijk mijn officieuze afscheid. In ieder geval in mijn hoofd. Na die twaalfde september ging het training geven de overhand krijgen. En zou ik mijn eigen bedrijfje een nieuw leven gaan inblazen.

En het ging ineens snel. Zo werd ik de trainingscoördinator van de Nederlandse ultraloopselectie, kreeg ik de oudste mila-jeugd van onze atletiekvereniging Energie onder mijn hoede, ging ik trainingsprogramma’s maken voor diverse diensten van de Rotterdamse Gemeente. En mocht ik loopscholing geven aan hockeypubers. Tussendoor organiseer ik een serie lezingen voor Sportemotion, een sportzaak uit Barendrecht, geef ik de Nummer Drie van het 100 km NK training met het plan om een sub-acht uur te gaan lopen, en last but not least, ga ik de “specialisatiegroep lange afstand” van Energie training geven per 1 januari. Een heel mooie uitdaging.

Tja, en dan ook nog werken in Blijdorp. Naast mijn labwerk ben ik ook nog OR-voorzitter in roerige, — lees: reorganisatie – tijden. Om maar te zwijgen over thuis…

Ik heb al ergens in de zomer bedacht dat ik keuzes moet gaan maken. Die zijn gemaakt. Training geven aan de talenten van Energie en Running Nu op poten zetten. En dat betekent voor mij als atleet een grote stap terug. Jammer? Welnee. Als je met een stopwatch langs de baan staat en ziet hoe er getraind wordt, dan snap je de keuze. En eerlijk is eerlijk, ik ben 41, en op mijn retour.

En natuurlijk blijf ik hardlopen, de Hardloopvierdaagse is al gepland, de vijfde editie van de Spijkenisser Marathon en op de club worden plannen gesmeden voor een lang weekend Dublin inclusief een duurloop van 42,2 km. En af en toe moet ik mijn mila-kinderen toch laten zien dat ik niet een oude zak begint te worden.

Even terug naar Spijkenisse. Mijn geboortedorp. Een speciale marathon dus. Niet alleen vanwege het feit dat ik er een jaartje of vier heb gewoond. Maar zeker ook omdat het de marathon is waarin ik in de vorige drie edities elke keer een p.r. liep. Met dat plan startte ik tegen beter weten in. Clubgenoot Andy had hetzelfde plan, 42,2 km in 2 uur en 55 minuten. Hij had wel serieus getraind. En liep dat dan ook. Een meer dan verdiende prestatie. Loon naar werken. Ik mocht 15 km lang deelgenoot zijn van zijn zegetocht. Daarna heb ik nog een paar kilometer gedacht dat het wel goed zou komen met mij. Toen eenmaal de knop omging en ik mijn afscheid als hardloper vierde op het dertig kilometerpunt wist ik dat de keuze die ik maakte tijdens een etentje bij de Japanner ergens in de afgelopen zomer een goede was geweest. Vrolijk liep ik naar de baan van Spark, de organiserende atletiekclub, voor de laatste vierhonderd meter. Daar maakte ik de enige denkfout van de dag: het moeten inhalen van de twee lopers voor mij. Met een eindsprint liet ik twee andere oude mannen achter mij. Zo werd ik 21ste in plaats van 23ste. In 3.08.18.